La Semaine du Golfe 2013

ullings.nl-la-semaine-du-golfe

Zaterdag 4 mei 2013 zijn we naar Bretagne vertrokken met de auto en trailer met boot. Zondagmiddag zijn we aangekomen op de camping in Conleau, een schiereiland bij Vannes. We staan op deze camping omdat we deel uitmaken van flottielje 2, Les Voiles avirons. In het Nederlands vertaald, zeilboten die geroeid kunnen worden.

De organisatie van La Semaine du Golfe heeft voor ieder flottielje een camping bepaald. Dit hangt samen met het traject dat gevaren wordt en de pendelbussen die rijden tussen camping en vertrek- en aankomstplek.

We zijn bijtijds gearriveerd dus we hebben alle tijd om de tent op te zetten en te ontdekken of er nog meer Nederlanders zijn. Dat wordt een weerzien met de nodige bekenden.

’s Avonds gaan we heerlijk uit eten in het café van Conleau.

Maandag 6 mei 2013.

Omdat we de camping met ontbijt hebben besproken gaan we voor het eerst ontbijten. Dat is wel wat sober. Stokbrood, kuipjes jam en boter, sinaasappelsap en thee of koffie. Het zal de hele week niet veranderen.

Later op de ochtend gaan we de boot te water laten in Vannes en ons inschrijven bij het havenkantoor. Er is daar een trailerhelling waar je met wel tien auto’s met trailer naast elkaar kunt staan dus de boot ligt zo te water. We zoeken een plekje voor de boot aan een steiger nadat ik eerst de auto op een parkeerterrein verderop heb gezet. Het inschrijven stelt niet veel voor. We krijgen een tas met vooral foldermateriaal en een badge om om je nek te hangen zodat ze kunnen zien dat je deelnemer bent.

’s Middags gaan we met de anderen een stukje varen om alvast te wennen aan de stroming die wordt veroorzaakt door het grote getijverschil. Bovendien is het weer nu nog lekker met een klein windje. De verwachting voor de rest van de week is nogal onstuimig, dus hebben de anderen al gezegd dan niet te zullen gaan varen. Wij zien wel wat we doen.

Het varen is leuk en bij het opkruisen door een nauwe opening merken we inderdaad niet tegen het binnenkomende tij op te kunnen. Omdat het al laat wordt houden we het voor gezien en gaan terug richting de haven van Vannes. Daar komen we allerlei boten tegen die buiten de haven gaan liggen. Later, als we al lang en breed op een terras zitten, komen we erachter dat men dat doet omdat je anders morgen de haven niet meer uit kunt tot in de middag vanwege het tij.

Achteraf gezien hadden we dat ook moeten doen; een les voor een volgende keer.

Dinsdag 7 mei 2013.

We besteden de ochtend aan het halen van boodschappen voor de komende zeildagen. Begin van de middag nemen we de veerboot naar Ile d’Arz, waar een picknick is voor alle deelnemers. Wel zelf alles meenemen of daar kopen trouwens. Ik heb afgesproken met Francois Vivier en die komen we daar inderdaad tegen op het moment dat ik sta te kijken waar zijn boot ligt.

We praten even bij over van alles en nog wat. Ik hoor ook dat er behalve in Duitsland, ook in de USA een Jewell wordt gebouwd. Door een professionele bootbouwer nog wel. Dat opent perspectieven want dat ik Jewell ga bouwen ligt wel in de verwachting.

We spreken ook nog een aantal Hollandse deelnemers van andere flottieljes en vanwege de Hollandse status als eregast, vaart Reinier Sijpkens al muziekmakend rond met zijn bootje Notendop.

Eind van de middag lopen we terug naar de veerboot(nog een heel stuk trouwens) en varen weer naar Vannes.

’s Avonds niet te laat naar bed want op woensdagmorgen moeten we om vijf uur op.

Woensdag 8 mei 2013.

’s Nachts is het hondenweer. Bakken regen en harde windstoten gieren door de bomen. Het druppelen van de regen uit de bomen klinkt zo hard op de tent dat ik nauwelijks slaap. Het ontbijt prop ik tegen m’n zin in naar binnen in de wetenschap dat de spanning waarschijnlijk zakt als we eenmaal van wal zijn.

Later blijkt dat ook zo. Overigens is het merendeel van de deelnemers in meer of mindere mate gespannen zo te zien. Van de briefing krijgen we niets mee want we zijn te laat en alles gaat in rap Frans. Voor de zekerheid gaan we op de motor de haven uit. Als we na de brug onder zeil vertrekken regent het nog wel maar de wind lijkt minder. Wel stevig met af en toe flinke windstoten. Ik begin daarom voor de zekerheid met twee riffen in het zeil.

Als we door de doorgang bij Conleau naar buiten komen, valt het toch wel mee. Na een tijdje zeilen haal ik er een rif uit en varen we op één rif richting Arradon met als einddoel Larmor Baden voor de lunch.

De groep wordt geregeld verzameld om te zorgen dat de beveiligingsboten in kunnen grijpen wanneer nodig. Na de middag arriveren we in Larmor Baden, waar we aan een boei gaan liggen. Pendelbootjes brengen iedereen naar de kade om te lunchen, uit te rusten en naar muziekoptredens te luisteren. De briefing voor de middag is weer tamelijk onduidelijk en we vertrekken dus enigszins onwetend naar onze boot. Ik had de boot van Francois Vivier wel zien liggen toen we aankwamen maar vergat m’n telefoon mee te nemen naar de wal. Toen we aan het zeilen waren in de haven, hoorde ik hem roepen. Naar zijn boot gevaren zodat hij kon opstappen. Hij wil graag met onze boot zeilen en het is meteen duidelijk dat hij een geroutineerd zeiler is. Hij vindt onze boot snel en dat vat ik op als een compliment. Heel leuk om zo samen te zeilen en ondertussen  wat te kletsen ondanks de steeds meer aanwakkerende wind.

Ik begrijp van hem ook dat we moeten wachten tot het water hoog genoeg is om over de weg naar Ile Berder te zeilen.(Ile Berder is een eiland dat met eb te bereiken is via een weg.) Dat is een spectaculair gezicht omdat het over de weg stromende water een kuil veroorzaakt waar we in duiken met onze boten. Daarom staat er ook veel publiek op de wal.

Bij de boot van Francois zet ik een tweede rif in het zeil en gaan we richting de doorgang.

Voor de zekerheid trek ik m’n zwaard in en doe het roerblad omhoog. We glijden probleemloos tussen de boeien door de kuil in en weer uit.

Daarna varen we om het eiland heen en komen in een tegenstroom. Er loopt een geul met snelstromend water en wie gepakt wordt vliegt met z’n boot naar achteren. Bonne en Eric, zeilend met een andere Seil 18 die ik gebouwd heb, worden gepakt en we zien ze met een sneltreinvaart voorbij komen. Al met al ontstaat er een complete chaos van op elkaar kruipende bootjes die de stroom proberen te ontlopen. Ik roei onze boot om de hoek maar ben dan zo buiten adem dat we haar op het strand moeten leggen. Nou ja, strand met rotsen dus de nodige schade. Na het een tijdje aangekeken te hebben besluiten we zonder zeil met twee stel roeiriemen te proberen door de stroom te komen. Dat lukt en als het kan gaat het zeil er weer bij. Daarna zijn we nog een paar uur bezig om naar Locmariaquer te kruisen. Daar blijft de boot voor de nacht. We zijn tamelijk moe maar krijgen oesters en wijn en spreken een Hollander die lid is van de organisatie. Dat verduidelijkt het een en ander. Omdat de eerste pendelbus van half negen bijna gaat, nemen we wijn en oesters mee de bus in. Drie kwartier later zijn we weer op de camping. Douchen, wijn en naar bed.

Strand Locmariaquer

Donderdag 9 mei 2013.

Weer om vijf uur op. Gelukkig nu wel goed geslapen. We gaan na de sanitaire stop meteen de bus in want we krijgen ontbijt in Locmariaquer bij de haven waar onze boot ligt. Na de briefing waar we weer niks van begrijpen, vertrekken we. Lang kruisen tot iedereen er is met z’n boot. Dan op weg naar Larmor Baden door vreemde stromen en draaikolken. Met het zwaard half opgetrokken hebben we daar nauwelijks last van en voor de wind belanden we al gauw voorin de groep. We leggen aan op een strand en zien de stroom steeds harder lopen. In plaats van te zeilen proberen we te roeien, maar zelfs met vier riemen lukt dat nauwelijks. Achteraf bezien hadden we terug moeten gaan en het al zeilend moeten doen maar dat wisten we toen niet. Als we in de dwarsstroom voor het eiland terecht komen zijn we hulpeloos. We zien grote schepen op ons afkomen en roepen om hulp naar in de buurt liggende rubberboten. Niemand lijkt ons te begrijpen en we worden bijna overvaren door een charterschip. Dan krijgen we eindelijk een sleep naar Port Navalo waar we een stop hebben voor de lunch. We varen door kolkende zeeën, vlak voor de doorgang naar de oceaan, de haven in. We leggen de boot aan een boei en worden naar de wal gebracht. Tijd om even te bekomen. Op het havenhoofd zien we dat er boten naar buiten zijn gespoeld de oceaan op. Die worden door reddingsboten terug gesleept naar de haven. Bonne en Eric zijn er op eigen kracht gekomen maar vonden het ook een beetje te gek.

Na wat rondlopen en de onvermijdelijke oesters en wijn gaan we na een uur of twee weer aan boord. Twee riffen zetten lukt nauwelijks vanwege het stampen van de boot. Naast ons ligt ook een Seil en een goed Engels sprekend meisje aan boord stelt ons gerust. Het ziet er erger uit dan het is. Als we de haven uitvaren in enorme golven durven we dat bijna niet te geloven maar het is waar, onze boot rolt over alles  heen. Of het nu van voren komt of van opzij, het maakt niks uit. Toch ben ik wel blij als we eenmaal om de hoek raken en de ergste oceaandeining kwijt zijn.

We varen met de nodige verzamelmomenten terug richting Vannes. Deels voor de wind en met halve wind gaat dat best hard. We laten de boten in Port Anna. Daar drinken we een borrel en Bonne trakteert ons op een warme maaltijd die helaas wat koud en onsmakelijk uitvalt.

We nemen weer de eerste bus terug om half negen en gaan douchen om het zout weg te spoelen. Daarna gaan we met de auto naar Vannes voor de Hollands avond. Dat stelt niks voor. Voornamelijk allerlei ballen die staan te drinken, maar geen zeilers. We drinken wat samen met deelnemers aan de parade. Later komen Rik en Edith nog binnenwaaien. Hun flottielje ligt in Vannes vandaar. Met hen doen we ook nog even een biertje mee en dan gaan we naar onze tent. Tegen twaalven liggen we erin.

Vrijdag 10 mei 2013.

De volgende ochtend mogen we gelukkig later op. Na het ontbijt vertrekt onze bus om acht uur naar Port Anna. Bonne gaat mee om zijn boot naar Vannes te varen. Zij stoppen vandaag en gaan zaterdag op huis aan.

Wij vertrekken rond 10 uur uit Port Anna richting Plougoumelen. De wind is in vergelijking met de voorgaande dagen een stuk minder. Het is lang kruisen richting Locmariaquer waar we de rivier naar Auray op zullen varen. Vlak daarvoor en voor de doorgang naar de oceaan moeten we rechtsaf. Er lopen daar twee stromen in tegengestelde richting. Als je mis prikt word je meteen teruggezet. Met enig kruisen en manoeuvreren komen we er netjes doorheen. Zwaard intrekken in deze stromingen werkt heel goed.

We wachten voor anker tot iedereen er is en gaan dan verder. Omdat we denken dat we al in de rivier zitten, doen we onze jassen uit. Later blijkt dat we achter een eiland zitten en komen we in harde wind en hoge golven terecht waarin we op moeten kruisen. Natte truien dus, want bij deze wind een zeiljack aantrekken is er niet bij. Als we richting de rivier varen met de wind uit de goede hoek, komt Francois Vivier ons tegemoet zeilen. Hij neemt foto’s terwijl we mooi op één oor liggen met flinke snelheid. Later zal blijken dat dit hele mooie foto’s geworden zijn.

morbihan-2013-fvan-476

We varen naar Port Espagnol en leggen daar aan bij een werkschip dat midden in de rivier voor anker ligt. Op het schip staan tafels met wijn en oesters. Hele lekkere oesters dit keer. Er is duidelijk verschil in smaak tussen de oesters in de verschillende lunch- en aankomstplaatsen.

Na de pauze varen we richting Plougoumelen. Dat gaat heel relaxed omdat het tij ook de rivier inloopt. We hebben dus stroom mee en hier veel minder wind. Wel moeten we door wat jachthavens heen waar veel boten aan boeien liggen. Op een van die doorkomsten gaat een Fransman met een polyester Seil naast ons ineens overstag. Ondanks dat we uit alle macht proberen uit te wijken, ramt hij ons midscheeps aan stuurboord. Dat levert hem onvervalste Hollandse vloeken op. Van een excuus is echter geen sprake.

In Plougoumelen komen alle boten aan boeien midden in de rivier te liggen. Eenmaal aan de wal gaan we borrelen en eten. Galettes saucise, crêpes en een soort hutspot met vlees en flan, Bretonse vlaai, toe.

We nemen toch maar weer de eerste bus om half negen want het weer is miezerig en koud. Aangekomen op de camping douchen en alvast de trailer aankoppelen want wij stoppen na vandaag.

We hebben namelijk van veel mensen gehoord dat de Grande Parade, die op zaterdag gevaren wordt, een gekkenhuis is met veel kans op schade door allerhande dagjesmensen die met motorboten tussen de parade doorvaren.

Zaterdag 11 mei 2013.

Zaterdagmorgen gaan we voor de bussen uit met de auto naar Plougoumelen om de boot op de trailer te zetten. Het is afgaand water en we zijn lang niet de enigen die hun boot uit het water willen halen dus dat levert de nodige stress op bij deze en gene. Als de boot op de trailer staat raak ik in gesprek met een Frans echtpaar dat in een Ilur vaart. Hij heeft schade aan z’n voorsteven die onder de rand van een boot is geknald en een scheur heeft. Hij blijkt heel geïnteresseerd in de Hollandse scheepshistorie en vraagt of ik weet waarom op oude afbeeldingen van schepen de vlag met de punt in het water hangt. Ik moet hem het antwoord schuldig blijven maar beloof om dat te vragen bij het scheepvaartmuseum in Amsterdam. Ik geef hem mijn kaartje zodat hij contact met mij op kan nemen via de mail.

Terug op de camping volgt een dag van schoonmaken en zout afspoelen en nog even kijken naar de binnenkomst van de Grande Parade bij Conleau.

We doen nog wat boodschappen, koken zelf dit keer en gaan er toch weer bijtijds in want we zijn vanmorgen vroeg opgestaan.

Zondag 12 mei 2013.

We zijn we toch tamelijk vroeg wakker. Na het ontbijt gaan we rustig de boel inpakken en koffie drinken. Na de koffie gaan we weg en rijden naar Vannes om de binnenstad te bekijken. Er is een oude stadswal waar we op een plantenmarkt belanden. Na wat crêpes en nog een paar boodschappen gaan we terug naar de auto. Bij de trailerhelling spreken we Jelle en zijn vriend die wel de Grande Parade hebben gevaren. Het blijkt dat ze deze keer de speedboten hebben verboden om tussen de parade te varen waardoor de tocht probleemloos is verlopen. Jammer dat we dat niet wisten want dan hadden we zeker ook meegevaren.

We rijden naar camping La Fontaine du Hallate in Plougoumelen om nog een paar dagen vakantie te houden en vertrekken op woensdag weer naar huis.

Twee jaar geleden vonden we het al prachtig om als toeschouwer dit evenement mee te maken, maar nu we als deelnemers hebben meegedaan zijn we verkocht.

Over twee jaar zijn we weer van de partij als het kan.